سینما یک بیزنس است که در آن «هنرمندان» کار می کنند. تهیه کنندگان بیشتر از آنکه به ارزش هنری و این چیزها فکر کنند، به ارزش تجاری «محصولات» خودشان فکر می کنند و این یک روند کاملا طبیعی است. این وسط خیلی ها نان می خورند و خیلی ها هم به لحاظ هنری ارضاء می شوند. ایده یک داستان معمولا زیاد مهم نیست. بیشتر نحوه پرداخت آن است که مهم است و فرایند تولید یک فیلم آنقدر روشن و ساخت یافته است که به محض پذیرفته شدن کلیات یک داستان، کارها به سرعت به غلطک افتاده و یکی پس از دیگری اجرا می شوند تا در نهایت یک فیلم جدید به بازار عرضه می شود. کسانی که در این کار هستند، اغلب آدمهای حرفه ای بوده و به آخرین چیزی که فکر می کنند، نتایج سیاسی یا پیام عمومی کارهایشان است. هرچند هیچ هنرمندی دوست ندارد کار بی معنی انجام دهد و هنرمندان واقعی حدالامکان به عواقب اجتماعی کارهایشان نیز فکر می کنند، ولی کمتر هنرمندی این روزها از چنین آزادی انتخابی برخوردار است. نویسنده ها و تهیه کنندگان معمولا از مسائل حساسیت برانگیز مذهبی و سیاسی دوری می کنند ولی بعد از اینکه سناریو تکمیل شد، کارها تقریبا بصورت مکانیکی پیش برده می شود.
بیشتر از اینکه متن پست رو بخونم آپلود برام جذابیت داشت.... سلام، مدت زیادی که ندیدمتون اینجاها.... بازم سفر و اردو؟ 
