Ali Rafi's Personal Page

آلانیس موریستته Alanis Morissette خواننده کلمبیایی تبار آمریکایی است که با آلبوم Jagged little Pill (1995) به شهرت رسید و گمان می کنم حالا سی و اندی ساله باشد. آهنگ های او در نگاه اول چیزهای عجیب و غریبی به نظر نمی رسند. او مثل خیلی از خواننده های دیگر موسیقی عامه پسند (Popular)، آهنگ هایی را انتخاب می کند که برای سازهای متعارف این نوع موسیقی (درام، گیتار الکترونیک، گیتار باس، کیبورد و افکت های الکترونیکی) تنظیم شده اند. صدای او و یا شیوه خواندنش هم ویژگی به خصوصی ندارد. شیوه خواندن او ترکیبی است از دکلمه ریتمیک یک ترانه و اجرای آوازگون بعضی بخش های آن با صدای بلند. من دارم تمام تلاشم را می کنم که بگویم آلانیس موریستته یک خواننده کاملاً عادی است و موسیقی او موسیقی بدیعی نیست. مثل خیلی دیگر از خواننده های موسیقی عامه پسند.

گمان می کنم عده زیادی از مردم (چه آنهایی که برای بداعت در یک اثر هنری اهمیت قائلند و چه آنهایی که آثار هنری از قبیل موسیقی را صرفاً گوش می دهند) آهنگ هایی از یکی دوتا خواننده عامه پسند را در لیست آثاری که معمولاً می شنوند، قرار می دهند.

شاید شما موسیقی آوانگارد (پیشرو) را هرازگاهی از رادیو یا در متن تصاویر یک برنامه تلویزیونی بشنوید و یا شنیدن موسیقی نواحی را در یک فستیوال عمومی (جایی که معمولاً رقص های محلی اجرا می شود) تجربه کنید اما بیشتر ما برای شنیدن موسیقی عامه پسند تربیت می شویم. گوش ما بیشتر از هر چیز به شنیدن این نوع نغمه ها و صدای سازهای متعارف آن آشناست و شاید رواج مصرفشان موجب شود که این نوع موسیقی به راحتی در دسترس ما قرار بگیرد.

با اینحال ما معمولاً هنگام شنیدن این نوع موسیقی در چند و چون آن کنکاش نمی کنیم. در متن رقصیدنمان در یک مهمانی دوستانه، آهنگی را می شنویم. در متن نوشتنمان آهنگی، در متن تعمیرکردن مان آهنگی و در متن هزار یک جور کار دیگرمان آهنگی. شاید آن چیزی که باعث می شود موسیقی عامه پسند را اینقدر زیاد در متن زندگی روزمره مان مصرف کنیم، این باشد که این نوع موسیقی حرکات ما را هنگام انجام دادن یک کار روزانه، در یک ریتم مشخص تنظیم می کند. چیزی شبیه به یک نوع رقصیدن. حرکاتی که ممکن است برحسب ضرورت و یا حتی تصادفی در کنار هم قرار گرفته باشند، با شنیدن این نوع موسیقی با فاصله های زمانی مشخص ادا می شوند. و شاید باز هم به همین دلیل است که گاهی یک نوع موسیقی را مناسب انجام یک کار تشخیص می دهیم و گاهی نوعی از موسیقی را از بعضی کارها حذف می کنیم.

بخشی از زندگی روزمره من به شنیدن آهنگ های آلانیس موریستته می گذرد. اما هنگام شنیدن آثار او صرفاً به موسیقی گوش نمی دهم. حتی متن ترانه هایی که می خواند هم زیاد برایم اهمیت ندارد. چه فحش بدهد و چه غزلی از غزلواره های شکسپیر را بخواند، برایم فرقی ندارد. من دارم کار دیگری انجام می دهم. درس می خوانم، طراحی می کنم، با فایل های کامپیوترم ور می روم و ... . در حقیقت من بیشتر اوقات حین انجام کارهای مختلف می رقصم. با ریتم آهنگ های آلانیس موریستته.

زن جوان جذابی که مختصری سبزه روست، با موهای معمولاً بلند، چشم های تیره و نشاطی که به وضوح در حرکاتش دیده می شود.