لباسی که می پوشید، شیوه آرایش مو و احیاناً چهره تان و حتی خانه ای که در آن زندگی می کنید را از جاهایی خارج از مجموعه فرهنگی ایران به عاریت گرفته اید. به زبانی واضح تر، شما ظاهر بومی ندارید.حتی گاهی شیوه فارسی صحبت کردنتان هم به زبانی خارج از مجموعه فرهنگی ایران شباهت بسیاری پیدا می کند.
نمی خواهم قضاوتی درباره این تغییر بکنم، یا به عبارت بهتر بحث بر سر مطلوب یا نامطلوب بودن این تغییر چیزی از قسم یک کنکاش فلسفی کسل کننده است. برای من مشاهده این تغییر به مراتب ارزشمندتر است. در حقیقت من به کسانی گوش می دهم که متوجه شیوه تجددمآبی ایرانیان می شوند، نه کسانی که زبان به شکوه و شکایت و یا تحسین باز می کنند. توصیف هایی که از ایران دوره قاجار می شود، با مردمانی که لباسی متفاوت از ما می پوشند، به شیوه ای متفاوت از ما فارسی صحبت می کنند، در خانه ای متفاوت از ما ساکن می شوند و در یک کلام بارز توصیف هایی که از رفتارهای فرهنگی آنها می شود، برای من بسیار جذاب است. حتی اگر آنها در عکس ها کثیف و چرک و حمام نرفته بنظر بیایند، حتی اگر از فرط شوقشان برای سوار شدن بر ماشین دودی، از میله های آن آویزان باشند و حتی اگر در مقایسه با آدم های اروپایی همدوره شان در عکس ها اتوکشیده بنظر نیایند.
اشتباه نکنید. من شیفته آنها نیستم (گرچه از آنها بدم هم نمی آید اما ترجیح می دهم درباره خوب و بدشان حرفی نزنم). من فقط می خواهم چیزی را از حافظه تاریخی خود حذف نکنم. به عبارت بهتر می خواهم توانایی تشخیص ایرانی بودن پدیده های فرهنگی اطرافم را داشته باشم.
در منو اصلی سایت، که تقریباً در اکثر صفحات، در گوشه صفحه قابل دسترسی است، عنوان های کلی دیده می شوند. با ورود به هرکدام از آنها به عنوان های جزئی تر هم دسترسی پیدا می کنید. به علاوه سایت برای برای بازنمایی سوژه خود (باغ ایرانی) مقاله هایی دارد (با ذکر نام نویسنده و تاریخ و محل ارائه آن) و تعداد قابل توجی عکس و لینک مفید. اما مثل اکثر سایت هایی که از آن بازدید می کنید، حتماً نواقص آشنایی از قسم باز نشدن یک لینک، لود نشدن نرم افزار میزبان سایت و ... هم دارد که گاهی تلاش های شما را برای دسترسی به بخشی از سایت نافرجام می گذارد.
صادقانه بگویم که به نمونه انگلیسی زبان سایت سر نزدم، اما اگر رفتید و دیدید چیز دندان گیری است، پیشنهاد می کنم لینکش را برای دوستان غیر فارسی زبانتان بفرستید. شاید برایشان جالب باشد.
سایت باغ ایرانی یکی از عناصر فرهنگی ایران پیش از پهلوی را که بعضی از نمونه های آن با عنوان ابنیه تاریخی هنوز هم قابل مشاهده اند (باغ شازده ماهان در کرمان، باغ فین کاشان، باغ ارم در شیراز، حتی تاج محل در هندوستان که نمونه ای از باغ ایرانی است و به گمانم معمار آن یک شیرازی است) به من یادآوری می کند.
فکر کردم که اگر چنین چیزی را به شما هم یادآوری کند، بد نباشد.