Ali Rafi's Personal Page

تمام سایت به زبان آلمانی است، به غیر از یک صفحه که برونی پراسکه در آن با نگارشی شاعرانه کمی از ایده های خود درباره نویسندگی و البته نوشتن درباره ایران گفته است. باقی سایت آلمانی است. حتی عکس های سفرش را هم با عنوان آلمانی آپلود کرده است.
او جزء معدود سیاحانی است که سفرنامه هایی درباره مراوداتشان با مردم مجموعه فرهنگی ایران منتشر کرده اند. چند عنوان کتاب و چند مقاله در اشپیگل درباره ایران و آن طور که در کتاب نامه سایت آمده، دو عنوان هم درباره تاجیکستان دارد. آخرین کتاب با عنوان «بوسه در مسجد» تازه چاپ شده است و چند روز پیش هم دویچه وله مصاحبه ای از او پخش کرد که ده، دوازده دقیقه آخرش را خیلی تصادفی تر از آنکه فکرش را بکنید، دیدم. مصاحبه هم کاملاً به زبان آلمانی بود و با ضرب و زور توانستم چند جمله ای بفهمم. با اینحال از سر خوش شانسی چهار روز پیش بخش فارسی صدای آلمان اصل مصاحبه را منتشر کرد(متن مصاحبه را می توانید از سایت بخش فارسی دویچه وله در اینجا ببینید)
سایت برونی پراسکه به جز تجربیات سفرهایش چیز خاصی برای دیدن یا خواندن ندارد. بویژه برای خواننده فارسی زبان یا به بیان بهتر برای کسی که در مجموعه فرهنگی ایران زندگی می کند. سایت او خدمات خاصی هم نمی دهد و حتی لینک ناشران کتاب های برونی پراسکه هم در این سایت نیست.
با اینحال کنجکاوم بدانم که اگر درباره وقایع سیاسی ایران حرف نزده، اگر عمده وقتش را صرف گشت و گذار در محیط های شهری کرده واصراری به دیدن متناوب اماکن تاریخی ایران نداشته، پس درباره چه چیز سرزمین مادری من نوشته است.
ظاهراً باید آدم جالبی باشد که بین اینهمه سوژه مطبوعاتی برای نوشتن که بیشتر موضوعات را از اولویت ساقط می کنند، به ایران سفر کرده، با دخترهای دانشجویی که لباسشان برایش جالب بوده عکس انداخته، سوار ماشین همان مسافرکش هایی شده که ما هر روز با غرولند تحملشان می کنیم ، هزار و یک کار دیگر کرده و دست آخر وقایع سفرش را منتشر کرده... امیدوارم همانطور که فکر می کنم باشد.